پسرها

   توی خیابونی و می بینیکه دختری یه هو با یه نگاه شیوا دلتو قاپید.  دوستتو صدا میکنی و میگی:پسر چه دختره تیکه ایپایی بریم دنبالش. تمام چهار راهارو به خاطرش دور میزنی. عاقبت بعد چند ساعت الافی میرسی سر کوچشون و تو دل خودت میگی آخ جون این هم از خونشون.ولی دو روز بعد تازه می فهمی که طرف یه عالمه خاطر خواه داره. به خودت میگی که دیگه مال منه.

   خلاصه ته دلت نمی تونی ازش دل بکنیو دنبال راهی هستی که نظرش رو در مورد دوستی بپرسی. تمام زندگی ات میشه اون. شب ها رویاهای شیرین می بینی و خیال بافی میکنی.هر روز نیم ساعت زودتر از این که به  کلاس درس و دانشگاه بروی جلوی خونه دختره و مسیر رفت و آمدش پلاسی.که شاید ببینیش. بار ها تا دم در مدرسه همراهیش میکنی و چه بسا مسیرتو چندین برابر دورتر میکنی. 

   عشقتم کم کمکی به تو توجه داره و گاه گداری که دنبالشی برات دل ربایی می کنه و یه جورایی حس میکنی که دوستت داره. ولی.........

ادامه دارد...